تکنولوژی SLA و Polyjet پرینت سه بعدی

3-     نقاط قوت چاپ سه بعدی با روش SLA
•    رزولوشن بسیار بالا با قیمت بسیار خوب در اجرای جزئیات ریز همراه با سطحی بسیار صاف ( البته سطوحی که با ساپورت یا مواد تکیه گاهی در تماس هستند کیفیت سطحی پایین تری دارند )
•    قابلیت پرینت قطعات بسیار ریز و کوچک
•    دقت ابعادی بسیارخوب ومناسب جهت تست مجموعه های مونتاژی

4-    نقاط ضعف چاپ سه بعدی با روش SLA
•    حداقل ضخامت لایه 50 میکرون ( یا 05/0 میلیمتر) است درصورتیکه در تکنولوژی پلی جت 16 میکرون است.
•    احتمال آسیب رسیدن به قطعه هنگام جدا کردن ساپورت متریال
•    تکرارپذیری در SLA کمتراز  PolyJetاست به عبارتی در تکرار پرینت سه بعدی یک قطعه با SLA  متوجه خواهیم شد که نمونه ها از نظر ابعادی با هم کمی تفاوت دارند.
•    عملیات  post cure  یا تکمیل کاری قطعه بعد از خارج کردن آن از چاپگر سه بعدی زمان بر بوده و در فضای ادرای قابل انجام نمی باشد.
•    امکان پرینت سه بعدی قطعات انعطاف پذیر میسر نمی باشد.
•    محدودیت رنگ وجود دارد
•    قطعه پرینت سه بعدی شده با نوعی رزین خشک نشده و سمی در تماس است لذا باید نکات ایمنی رعایت شود.
•    روش ساخت قطعه در فن آوری چاپ سه بعدی به روش  polyjet  مشابه یک پرینتر جوهرافشان است که در آن به جای جت کردن جوهر، یک نوع رزین فوتوپلیمر جت می شود که این رزین با تابش اشعه ماوراء بنفش خشک می شود. این لایه ها بر روی میز دستگاه روی هم ساخته می شوند تا قطعه تکمیل شود. در فن آوری پلی جت برای ایجاد مواد تکیه گاهی یا ساپورت از یک نوع ماده ژله ای قابل شستشو با آب استفاده می شود. در این تکنولوژی مواد با خواص مختلف را می توان استفاده کرد. از مواد صلب و سخت  تا مواد لاستیکی. چاپ سه بعدی با روش پلی جت گزینه ای مناسب برای چاپ قطعات دقیق با جزئیات ریزو صافی سطح بالا است.

5-     نقاط قوت پرینت سه بعدی با روش Poly jet
•    سرعت بالا
•    ساخت قطعات دقیق با جزییات ریز که موجب می شود قطعه خطای بسیارناچیزی با نمونه اصلی داشته باشد.
•    قابلیت چاپ سه بعدی قطعات و مجموعه ها با جنس های متفاوت و به طور همزمان
•    قابلیت پرینت سه بعدی با مواد رنگی
•    تنش کششی بسیار مطلوب

6-    نقاط ضعف پرینت سه بعدی با روش Polyjet

•    ساپورت یا مواد تکیه گاهی باید با روش دستی از قطعه جدا شوند.
( استفاده از جت آب پیشنهاد می شود )
•    سطوحی که با ساپورت متریال در تماس می باشند کمی کدر بوده و حالت گلاسه یا براق ندارند ولی با عملیات تکمیلی می توان کیفیت این سطوح را نیز افزایش داد.

به عنوان نکته پایانی ذکر این مورد ضروری است که در صورت نیاز به چاپ سه بعدی قطعاتی که می خواهیم قابلیت عملکرد داشته باشند و خواص مکانیکی در آنها حائز اهمیت است، پرینتر سه بعدی با فن آوری FDM به عنوان مناسبترین گزینه توصیه می شوند.