چاپگر سه بعدی و چاپ اندام مصنوعی

پزشکان و مهندسین دانشگاه کورنل در ۲۰ فوریه کاربرد تازه ای از این فناوری چاپ سه بعدی را به دنیا نشان دادند. تولید یک گوش مصنوعی تقریبا مشابه گوش طبیعی که از سلول های زنده و با کمک فناور چاپ سه بعدی تولید شده است

در گزارش منتشر شده از این تحقیق، جیسون اسپکتور یکی از محققین پروژه گفته است که استفاده از سلول های خود بیمار می تواند احتمال پس زدن عضو پیوندی توسط بدن بیمار را به شدت کاهش دهد. لاورنس بوناسار یکی دیگر از محققین پروژه اشاره کرده است که علاوه بر نقایص مادرزادی، این پروتز می تواند برای کسانی که گوش خارجی خود را در اثر سرطان یا حوادث از دست می دهند نیز مفید باشد. این پروتز زمانی که برای یک کودک مبتلا به microtia مورد استفاده قرار گیرد، همراه با رشد سر در طول زمان رشد نمی کند. به همین دلیل محققین پیشنهاد می کنند که کارگذاشتن این پروتز در سنین ۵ تا ۶ سالگی انجام شود، یعنی زمانی که گوش ها به طور طبیعی تا ۸۰ درصد اندازه شان در بزرگسالی رشد کرده اند.

بزرگ ترین مزیت این فناوری جدید نسبت به شیوه های موجود این حقیقت است که شیوه تولید در این روش قابل سفارشی شدن است. به همین دلیل می توان انتظار داشت که در آینده بتوان گوش هایی با ظاهر نسبتا طبیعی را در بازه های زمانی کوتاه برای هر بیمار تولید کرد. در واقع محققین از زمان ارایه این تحقیق، فرآیندها را بهبود داده اند که این بهبودها شامل تلاش برای ابداع روشی بوده است که در آن مستقیما از کولاژن به عنوان «جوهر» پرینتر سه بعدی برای چاپ گوش استفاده شود و نیازی به قالب پلاستیکی نباشد.

البته هنوز این کار با مشکلاتی نیز روبرو است. در حال حاضر محققین ابزاری برای تکثیر یا برداشت سلول های غضروفی کافی از بدن بیماران خردسال در اختیار ندارند تا بتوانند به کمک آن ها گوش را تولید کنند. درست به همین دلیل است که در این تحقیق از سلول های غضروفی گاو استفاده شده است. به علاوه برای تایید بی خطر بودن این پیوند برای انسان به آزمایش های بیشتری نیاز است. گروه محققین اعلام کرده اند که در حال تلاش برای حل این مشکلات هستند و امید دارند که چنین پروتزی را تا سال ۲۰۱۶ به بدن انسان پیوند بزنند.