چاپگرهای سه بعدی در کسب و کار

 این پرینترهای سه بعدی قادرند همزمان فقط از یک ماده- معمولا پلاستیک- استفاده کنند، در حالی که بیشتر اشیا از چندین ماده متفاوت ساخته شده اند. رابرتسون می افزاید: «و در کنار همه اینها چاپگرهای خانگی سه بعدی شاید نتوانند همه را راضی نگه دارند. شاید دقیقا زمانی که به آن نیاز دارید، خراب شوند و راه اندازی دوباره آن زمان بر باشد. همچنین قطعاتی که چاپ می شوند آنقدرها هم دقیق نیستند، در حین پروسه چاپ شدن شاید جمع شده یا از فرم اصلی خود خارج شوند.» و در آخر پروسه چاپ سه بعدی ساعت ها و شاید هم روزها به طول می انجامد. تغییر مطابق خواست و سلیقه مصرف کننده پس چاپ سه بعدی کجا به درد می خورد؟ این یک تکنولوژی انقلابی است که به درد ساخت تولیدات خاص برای مصرف کننده و همچنین استفاده های تجاری می خورد؛ اما پروسه انجام آن برای تولید انبوه کارآیی ندارد. کارل اولریچ، رییس بخش نوآوری دانشگاه وارتون و استاد مدیریت اطلاعات و عملیات این دانشگاه می گوید: «این تکنولوژی در مواردی که تقاضا شخصی و ویژه باشد یا جایی که تغییراتی مطابق خواست مصرف کننده لازم باشد برای تولید کاربرد دارد. این گونه تقاضا ها اهمیت خود را دارند؛ اما من فکر نمی کنم این تکنولوژی در تولید انقلابی به پا کند.» اولریچ توضیح می دهد که تکنولوژی چاپ سه بعدی شامل مجموعه ای از پروسه های تولیدی است. وی می گوید یکی از رایج ترین روش هایی که این تکنولوژی در پروسه تولید به کار می برد آن است که برای ساخت یک شیء هر بار لایه نازکی از آن را می سازد. اساسا پرینترهای سه بعدی ترتیبی هستند؛ هر واحد کالا باید متوالی و به ترتیب ساخته شود. در نتیجه در مقایسه با دیگر روش های تولید مثل ذوب مواد، چاپگرهای سه بعدی خیلی کند هستند.» طبق گفته های اولریچ، ماشین یک کارخانه ای که به روش ذوب کار می کند می تواند هر 15 ثانیه 100 قاشق پلاستیکی بی نقص بسازد، اما بهترین چاپگرهای سه بعدی قادرند فقط یک قاشق در هر 10 دقیقه بسازند و قاشقی که می سازند خیلی هم کامل نخواهد بود. یعنی تولیدی به مراتب کمتر. پس به نظر می رسد که قاشق هایی که مصرف کنندگان در مغازه بستنی فروشی استفاده می کنند هیچ وقت با چاپگرهای سه بعدی ساخته نخواهند شد. اولریچ نتیجه می گیرد که چاپ سه بعدی «تکنولوژی جذابی است، اما پایه های بنیادین تولید را تغییر نخواهد داد.» این تکنولوژی برای تولید محصولات معمولی و انفرادی و ساخت کالاهایی که تقاضا برایش کم و پراکنده است مناسب است. اولریچ می نویسد: چاپگر سه بعدی در وسایلی که تقاضا برایشان خیلی متداول نیست یا هنگامی که تغییر مطابق خواست و سلیقه مشتری و شخصیت خاص وی مهیا باشد، کاربرد دارد. چاپ سه بعدی تاثیر شگرفی در صنایع متفاوت داشته است. این چاپگرها در ساخت شکلات، پیوند اعضای مصنوعی، فضاپیما و حتی قسمت های متفاوت موتور موشک های ناسا مورد استفاده قرار گرفته است.